ไม่ใช้ไหมขัดฟัน การไม่ใช้ไหมขัดฟันทำให้เสี่ยงต่อการเกิดโรคเกี่ยวกับเหงือก และส่งผลให้สุขภาพฟันไม่แข็งแรง นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยมากมายที่สนับสนุนว่าท็อกซินจากแบคทีเรียบริเวณ เหงือกสามารถเข้าสู่กระแสเลือดและอาจทำให้เป็นโรคหัวใจได้
นอนทั้งยังใส่คอนแทคเลนส์ มีการศึกษาพบว่าการนอนทั้งที่ยังมีคอนแทคเลนส์อยู่เพิ่มการติดเชื้อที่ดวงตาถึง 10 เท่า
ไม่ได้ล้างเครื่องสำอาง การนอนทั้งที่ยังไม่ได้ล้างเครื่องสำอางนั้นเป็นการเพิ่มอัตราป่วยเป็น ภูมิแพ้ได้ นอกจากนี้ยังเพิ่มตัวกระตุ้นการเกิดสิว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องสำอางที่มีน้ำมันเป็นพื้นฐาน
ใส่รองเท้าส้นสูงเป็นประจำ การสวมรองเท้าส้นสูงเป็นประจำเป็นการลงน้ำหนักตัวที่ไม่สมดุล มีผลเสียต่อกระดูกและกล้ามเนื้อขาและเท้า อาจทำให้ข้อเสื่อมก่อนวัยได้
เคี้ยวหมากฝรั่งทั้งวัน หากเคี้ยวหมากฝรั่งที่มีซอร์บิทอลตลอดทั้งวัน อาจทำ ให้ท้องอืดท้องเฟ้อ หรือเกิดอาการท้องเสียได้
ทาครีมกันแดดทุกวัน การทาครีมกันแดดต่อเนื่องเป็นตัวลดจำนวนวิตามินดีที่ ร่างกายจะสร้างขึ้นในแต่ละวัน ซึ่งทำให้เกิดอาการเครียดหรือเป็นโรคกระดูกพรุนตามมา
โทรศัพท์ก่อนนอน ตามรายงานของนักวิทยาศาสตร์ประเทศสวีเดน รังสีที่แผ่ออก จากเครื่องโทรศัพท์มือถือ ทำให้นอนไม่หลับหรือไม่สามารถหลับลึกได้ และทำให้รู้สึกปวดหัวได้
อย่าลืมนะคะ นิสัยแบบนี้ถ้าใครทำอยู่ กรุณาหลีกเลี่ยงด้วยนะคะ เพื่อสุภาพที่ดีในอนาคตค่ะ ^-^
ความสุขของกะทิ เป็นนวนิยายขนาดสั้น ของงามพรรณ เวชชาชีวะ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2549
ในหนังสือเรื่องนี้ได้เล่าเรื่องราว ของกะทิเด็กหญิงคนหนึ่ง ที่กำลังจะสูญเสียแม่ไป ผู้เป็นแม่ได้ฝากกะทิให้ตากับยายเลี้ยง กะทิเติบโตมาด้วยความรักของตาและยาย ในบ้านหลังน้อยริมคลอง ณ บ้านริมคลองนี้เองผู้เขียนได้เนรมิตบ้านริมคลองให้เป็นบ้านในฝัน มีความสุขสงบของครอบครัว
ถือว่าเป็นนวนิยายที่น่าอ่านเรื่องนึงนะคะ :)
ส่วนผสมที่ต้องเตรียม น้ำมันเมล็ดทานตะวัน 1 ถ้วย, นมสด 1 ถ้วย, น้ำผึ้ง 1 ถ้วย, การบูร 1/4 ถ้วย
วิธีทำ
นำส่วนผสมทั้งหมดปั่นรวมกัน ผสมกับน้ำอุ่นประมาณ 1/2 ถ้วย คนให้เข้ากัน
จากนั้นเทผสมกับน้ำลงในอ่างอาบน้ำ
นอนแช่ประมาณ 10-15 นาที ให้ครีมซึมซาบเข้าสู่ผิว
เป็นยังไงบ้างคะ การดูแลผิวให้นวลเปร่งปรั่งอยู่เสมอ ไม่ยากเลยใช่ไหมคะ ^-^
ชายแก่วัยเลย 60 คนหนึ่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม หลังจากแต่งงาน...
ชายแก่วัยเลย 60 คนหนึ่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม หลังจากแต่งงานและย้ายครอบครัวออกไปไม่กี่ปี
ชายแก่...แจ๊ค (ชื่อลูกชาย) นั่นอะไรลูก เห็นลางๆ
แจ๊ค...อ๋อ วัวแหนะพ่อ
… ผ่านไป 2-3 นาที …
ชายแก่...แจ๊ค นั่นอะไรลูก
แจ๊ค...วัว ตัวเดิมนั่นแหละพ่อ ยังไม่ไปไหนเลย
… ผ่านไปอีก 2-3 นาที …
ชายแก่...แจ๊ค นั่นอะไรอีกละลูก
แจ๊ค...(เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด) วัวพ่อวัว วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่นแหละ
… เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที …
ชายแก่...แจ๊ค นั่นอะไรลูก
แจ๊ค...เอ๊ะพ่อนี่ยังไงนะ ถามซ้ำๆซาก ผมจะบอกครั้งสุดท้ายแล้วนะว่าวัว
… ผ่านไปอีก 2-3 นาที …
ชายแก่...แจ๊ค นั่นอะไรลูก
แจ๊ค...โอ๊ย ! พ่อเลอะเลือนแล้ว คุยไม่รู้เรื่อง ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว
… แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด …
… เวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็น ได้เวลาอาหารค่ำ เมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อลงมา แจ๊คจึงเดินไปตามที่ห้อง ณ ที่นั้น เขาได้พบชายแก่คนนั้นนั่งเหม่อลอย ข้างๆมีไดอะรี่เก่าๆเล่มหนึ่งที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ
แจ๊คถือวิสาสะเข้าไป อ่าน ความว่า...
“ครั้ง หนึ่งเมื่อ 30 ปีมาแล้ว เรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมาก เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แจ๊ค ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง ตอนนั้น แจ๊คกำลังพูดได้เก่งทีเดียว เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้าน
พอดีมีวัวผ่านมา... แจ๊คถามเราว่า พ่อ นั่นอะไร...วัวไงลูก เราตอบ
เวลาผ่านไปอีกไม่ถึง 1 นาที แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบเช่นเดิมอีก เป็นอย่างนี้อยู่ถึง 25 ครั้ง...
เราไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยที่จะ ตอบคำถามเดิมๆเหล่านั้น เรา กลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย....
แต่ ในวันนี้ ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถามคำถามเดียวกัน หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แจ๊คเป็นคนตอบ... เพียง 5 ครั้งเท่านั้น ลูกก็ตวาดเรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจแม้แต่จะคุยกับเรา ต่อไป
อ่านจบแล้ว .... กรุณาอย่าทำแบบนี้ กับคนที่รักเราที่สุดนะคะ ^-^
ให้คุณ ถามตัวเองว่า อะไรที่คุณคิดว่าสำคัญที่สุดสำหรับชีวิต ลองสมมติว่า หากคุณมีเวลามีชีวิตอยู่ หลังจากนี้เพียง 1 ปีเท่านั้น คุณอยากจะทำอะไรมากที่สุด เช่น
หากคุณรู้สึกว่าครอบครัวสำคัญที่สุด แล้วคุณใช้เวลาอยู่กับครอบครัว มากน้อยเพียงพอแล้วหรือยัง ในแต่ละวัน
หากคุณใฝ่ฝันว่า ชีวิตนี้อยากเดินทางท่องเที่ยวไปเห็นโลกกว้าง ก็เริ่มต้นออมเงิน แล้วลองหาจังหวะดีๆ วางแผนลาหยุดไปเที่ยวสักที
หากอยากก้าวไปนั่งตำแหน่งผู้จัดการแผนก ก็ลองขอโอกาสรับผิดชอบ โครงการใดสักชิ้น ที่จะทำให้หัวหน้างานคุณ มองเห็นความสามารถในตัวคุณบ้าง เป็นต้น (นิตยสาร Health Today)
อย่าลืมนะคะ ความฝัน จะทำให้เรามีความพยายาม และความกล้าอยู่เสมอ
เธอไม่กล้าทิ้งเขา
แต่ก็ไม่อยากให้รักของเราต้องสั่นไหว
คนมาก่อนคือฉัน ร่วมทุกร่วมสุขกันจนเข้าใจ
ส่วนเขาคือคนห่วงใย ดูแลเอาใจใส่เธอตลอดมา
เธออยากให้ฉันเข้าใจ
เธอรักฉันกว่าใคร ส่วนเขาก็ยังห่วงหา
ไม่กล้าตัดสินใจ เลยมีคนต้องหวั่นไหวตลอดมา
ไม่อยากให้ใครเสียน้ำตา จึงเหนี่ยวรั้งเวลากันต่อไป
ฉันเข้าใจทุกอย่างที่เธอทำ
แต่คงทนเจ็บซ้ำๆ ต่อไปไม่ไหว
มันคงดีกว่า ถ้าจะมีคนกล้าตัดสินใจ
แล้วเธอคงไม่ว่าอะไร
ถ้าคนที่มาก่อนใคร จะขอเลือกไปเอง
ความรักต้องเป็น 2 เท่านั้น ถ้า 3,4,5... จะยากลำบาก หาทางออกไม่ได้ จริงไหมคะ
มั่นใจว่ามือ ผ้าเช็ดหน้าสะอาด และผลิตภัณฑ์เหมาะกับสภาพผิว
น้ำต้องมีอุณภูมิพอเหมาะไม่ร้อนหรือเย็นเกินไป
ควรออกแรงถูอย่างสม่ำเสมอ ไม่เบาหรือแรงเกินไป
ล้างผลิตภัณฑ์ออกโดยเร็ว และทั่วถึงทุกส่วนบนใบหน้า
เมื่อมั่นใจว่าผิวหน้าสะอาดแล้วก็ต้องซับให้แห้งสนิท
อย่าลืมล้างหน้า ก่อนนอนและหลังตื่นนอนทุกวันนะคะ :)
คนที่กล้าหาญเท่านั้นที่จะรู้ว่า "ความรัก" คืออะไร
คนกล้าหาญที่พร้อมจะเผชิญกับความผิดหวังความรักไม่ใช่ความสำเร็จในความรัก จึงไม่ต้องการนิยามหรือเงื่อนไขใดๆ ความรู้สึกที่อยู่ในใจต่างหากที่จะเป็นสิ่งกำหนดว่าจะต้องผ่านอะไรไปให้ได้เพื่อที่จะได้รัก
ความรักจะเป็นแรงผลัก ให้สร้างสรรค์สิ่งดีๆให้กับโลก
ความรักจะสอนให้รู้จักความอดทนและเสียสละ จะสอนให้รู้ซึ้งกับการมีชีวิตอย่างมีค่ายิ่งกว่าบทเรียนใดๆ
ความรักจะบอกว่า การอยู่เพี่อรักใครสักคนนั้น... เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ที่สามารถทำให้ตัวตนของคนผงาดขึ้น ทัดเทียมกับทุกคนบนโลกใบนี้
ความรักเป็นเรียวแรงของชีวิตและทำให้โลกหมุน เป็นตัวสำคัญที่ทำให้ หัวใจเคลื่อนไหว มีแรงผลักดันปัญหาออกไปได้
ความรักที่แท้จริง... จะบริสุทธิ์ ไม่คาดหวังไม่ถือสา ความสุขจะเป็นละอองไอปลิวไปในอากาศ เหมือนสายลมอ่อนที่มองไม่เห็นแต่ก็เย็นสบาย
รักเถอะ...กล้าที่จะรัก เพราะรักนั้นจะเต็มคุณค่า... สำหรับคนพร้อมจะเจอกับทุกๆอย่างเท่านั้น หากไม่กล้าสูญเสีย...ก็ไม่มีวันได้รู้จักการครอบครอง
เพราะบางที... ความรักก็อาจไม่ได้เป็นเรื่องของคนสองคน เมื่อหัวใจคนอื่นบังคับไม่ได้... ก็ไม่จำเป็นต้องบังคับหัวใจตัวเอง สักนาทีที่ได้รักใครสักคนอย่างแท้จริงนั้น ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะบอกเล่าให้กันฟังได
แม้ที่สุดแล้ว...จะไม่ได้อะไรตอบแทน... แต่อย่างน้อยวันคืนที่เล็กน้อยเหล่านั้น... ก็จะสร้างความทรงจำที่ยิ่งใหญ่ตลอดไป
