สะกิด (Sakid)

สะกิดเอากลอนรักเพราะๆ มาฝาก ยิ่งรักเธอมากเท่าไหร่ใจยิ่งเจ็บ ต้องทนเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าเธอนั้นมีใครๆ แต่ก็ยังทุ่มเทใจไปรักเธอ รู้ว่าเธอนั้นมีใครใจยังรัก มันยากนักหักห้ามใจไม่ให้เผลอ ดันทุรังปล่อยใจให้รักเธอ แม้ต้องเจอความเจ็บช้ำก็ยอมทน ความรัก เป็นสิ่งที่พูดยากนะ บางคนชอบที่จะรักอย่างเงียบๆ บางคนชอบที่จะรักแบบเป็นเจ้าของ ...

อย่ากังวลกับสิ่งที่มี จงใส่ใจกับสิ่งที่เป็น เราเปลี่ยนสิ่งที่มีไม่ได้หรอก นอกจากทำให้ดีที่สุด เราเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเหมือนคนอื่นไม่ได้หรอก นอกจากทำตัวให้ดีที่สุด ทำอย่างที่เป็น ให้สวยงามที่สุด เพราะนั่นเป็นจุดเริ่มต้น ของตัวตนที่ดีกว่าวันข้างหน้า ไม่ว่าเราจะเป็นอะไร จะทำอะไรอยู่ ขอให้เราเชื่อมั่น มั่นใจในสิ่งที่เราทำ แค่นั้น สิ่งที่ดี ก็จะรอคอยเราอยู่ในวันข้างหน้า จริงไหมคะ :)

กลอนเหงาซึ้งๆ แต่กินใจ อยากเปลี่ยนกันไหม... เธอมาลองเป็นคนที่ไม่มีใคร... เมื่อความเงียบเหงากินถึงกลางใจ.. การที่มีใครให้รักมันยังดีกว่า.. เธอเคยหรือเปล่า... เมื่อมองบนฟ้าใกล... มีแต่ความว่างเปล่า... ที่เกาะกินหัวใจ.. เหงา..ทั้งๆที่มีผู้คน... เหงาทั้งๆที่คนมากมาย.. เธอว่าฉันยังดีกว่าเธอหรือ.. บางทีการอยู่คนเดียวมันก็เศร้าเหมือนกันเนาะ

".. อุดมคติปณิธานเพื่องานนั้น ยังจำมันได้ไหมในวันนี้ หรือหลงใหลในอำนาจราชศักดิ์ สร้างมหาอาณาจักรแข่งศักดิ์ศรี หลงรายรับหลายหลากอันมากมี ลืมหน้าที่ที่พึงยึดตามพฤตินัย เธอต้องเปลี่นภาพพจน์เป็นบทบาท เพื่อนร่วมชาติยังร่วมทุกข์ร่วมยุคสมัย จะเป็นเจ้าขุนมูลนายอยู่ได้อย่างไร เธอต้องเป็นผู้รับใช้ประชาชน เป็นสะพานทอดข้ามแม่น้ำใหญ่ เป็นลำแสงสว่างไสวไปทุกหน เป็นพระลบลบสีดำความมืดมน ลบสีแห่งทุกข์ทนทั้งหลายนั้น เมืองใดไม่มีทหาร เมืองนั้นไม่นานเป็นข้า เมืองใดไร้จอมพารา เมืองนั้น ไม่ช้าอับจน เมืองใดไม่มีพานิชเลิศ เมืองนั้น ย่อมเกิดขัดสน เมืองใดไร้ศิลปะโสภณ เมืองนั้น ไม่พ้นเสื่อมทราม เมืองใดไม่มีกวีแก้ว เมือนั้นไม่แคล้วคนหยาม เมืองใดไร้นารีงาม เมืองนั้นสิ้นความภูมิใจ เมืองใดไม่มีดนตรีเลิศ เมืองนั้นไม่เพริศพิสมัย เมืองใดไร้ธรรมอำไพ เมืองนั้นบรรลัยแน่เอย" กลอนข้างบนนี้แต่งโดยคุณถนอม อัครเศรณี ชื่อว่า “กลอนหัวใจเมือง” โดยใช้นามปากกาว่า “อัครรักษ์” พิมพ์ครั้งแรกในหนังสือของโรงเรียนประจำอำเภอบ้านโป่ง และหนังสือเจ้าพระยาเมื่อ ปี 2492 ต่อมามีผู้สำคัญผิดคิดว่าเป็นบทพระราชนิพนธ์จึงนำไปแปลงเป็นเพลง เริ่มได้ยินเพลง “เมืองกังวล” เมื่อปี 2519-2520 ทำให้ผู้แต่งพยายามแก้ไขความเข้าใจผิดพลาดดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ยังมีผู้เข้าใจผิดอยู่ครับ หาอ่านได้ที่ สยามรัฐ 24 พย.2527 และที่สำคัญบุคคลที่เกิดความสงสัยจนต้องมาตรวจสอบและพบว่าไม่ใช่บทพระราชนิพนธ์ ก็คือ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุลครับ ท่านสืบหาจนพบผู้แต่งบทกลอนดังกล่าวซึ่งก็คือ คุณถนอม อัครเศรณี นั่นเอง นี่เป็นความรู้สึกของคุณถนอม อัครเศรณี ต่อเรื่องดังกล่าวนะคะ เพื่อนฝูงคิดดูเถิด บทกลอนของผมนั้นเปรียบเทียบได้เพียงเศษธุลีเป็นละอองธุลีพระบาทของบทพระราชนิพนธ์ในองค์ท่าน เมื่อมีเหตุการณ์ทำให้ประชาชนเกิดความสำคัญผิดพลาดเช่นนี้ ขืนเพิกเฉยต่อไปมิเท่ากับว่าผมปล่อยให้ราคีเกิดแปดเปื้อนแก่บทพระราชนิพนธ์ในพระองค์ท่านด้วยความมิบังควรเช่นนั้นละหรือ ช่วยชี้แจงให้ประชาชนเข้าใจความเป็นจริงโดยถูกต้องด้วยเถิด “อิงอร” เพื่อนรัก และเป็นบุญคุณหาที่เปรียบมิได้ - ถนอม อัครเศรณี คัดลอกมาจากหนังวังพญาไท ที่คัดลอกบทความของคุณบัว ศจิเสวี จากหนังสือ 80 ปี แห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฉบับมีนาคม 2540

ไม่รู้ว่าทำไม เธอถึงเข้ามาอยู่ในใจเร็วอย่างนี้ รักเธอแล้วนะคนดี ทั้งๆที่เธอไม่เคยให้ความมั่นคง แต่ก็ยังมีความรู้สึกดีๆให้ ทั้งรู้ว่าอาจเสียใจในวันหน้า ไม่เป็นไรถ้าเกิดจะมีน้ำตา แค่อยากให้เธอรู้ว่า ฉันรักเธอ...ก็พอ แอบรักใครอยู่ อย่าลืม บอกให้เค้ารู้ตัวนะคะ เพราะบางที ใจอาจจะตรงกันก็ได้ จริงไหมคะ

เคล็ดลับที่ 1 : ถึงแม้ว่าอารมณ์อ่อนไหวที่คู่ของคุณมีอยู่ดูมันจะไร้เหตุผล จงพยายามทำความเข้าใจมัน เคล็ดลับที่ 2 : หลีกเลี่ยงการโต้กลับทันควันด้วยการรู้ว่าคู่ของคุณเป็นคนอย่างไร เคล็ดลับที่ 3 : รู้จุดอ่อนไหวในตัวเองแล้วเปลี่ยนการจับผิดเป็นการขอร้อง เคล็ดลับที่ 4 : หลีกเลี่ยง “คำที่ชวนทะเลาะ” เคล็ดลับที่ 5 : อย่าพูดอะไรทำนองจิตวิทยาในเรื่องของอุปนิสัยของคู่ของท่าน คนรักกันต้องรักและเข้าใจกันนะคะ นำเคล็ดลับที่เอามาฝากนี้ เป็นตัวช่วยก่อนที่จะทะเลาะกัน ทะเลาะกันไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งรู้สึกดีหรอกค่ะ นอกจากแย่ทั้งคู่

กี่ครั้ง .. ที่เธอขอโทษ กี่ครั้ง .. ที่ฉันไม่โกรธ อภัยให้ กี่ครั้ง .. ที่เธอจะกลับตัวกลับใจ และกี่ครั้ง .. ที่เธอกลับไปเหมือนเดิม เศษเสี้ยวของหัวใจเธอ . . ฉันไม่รับได้ไหม เพราะฉันไม่ชอบของเหลือเดนจากใคร ไม่มีเธอฉันก็อยู่ได้นาน . . ไม่ต้องกลัว แบกหน้า  . . กลับมาทำไม? จำได้ว่า . . คุณเพิ่งทิ้งไปไม่นานนี้ ไปไม่รอดล่ะสิ. .  ถึงกลับมาโดยดี คงคิดว่าที่ตรงนี้ . . คงว่างให้พักใจ ความรู้สึกของฉัน ..  ไม่ต้องรักษา น้ำลายที่ถ่มออกมา . . ไม่ต้องเก็บเข้าไปใหม่ คำมักง่ายบางคำ ..  ฉันไม่อยากจำใส่ใจ เมื่อเธอมีที่จะไปก็อย่าหันกลับมา. . เป็นไงคะ กลอนบทนี้สะใจไหมคะ  (ที่มา : E-mail)

ท่าทางโอ้อวด ประมาณว่าเก่งรู้ไปทุกอย่าง หรือที่เรียกว่า "โชว์พราว" แถมยังพยายามสร้างความประทับใจมากเกินเหตุ คุณควรเลือกที่จะเป็นฝ่ายตั้งคำถามมากกว่า แต่ทั้งนี้คุณก็ต้องรู้จักเลือกใช้วิธีการถามที่เหมาะสม ผู้ชายที่ไม่สนใจฟังสิ่งที่คู่เดทพูด ผู้หญิงจะสังเกตว่าคุณหยุดที่จะฟังในสิ่งที่เธอพูดหรือไม่ คุณตั้งคำถามเพื่อให้เธอตอบหรือไม่ หรือคุณเลือกที่จะขัดจังหวะทุกครั้งเวลาที่เธอเริ่มเปิดบทสนทนา จำไว้ว่า ใส่ใจกับผู้หญิงที่ตรงข้ามคุณบนโต๊ะดินเนอร์ และฟังในสิ่งที่เธอพูด ผู้ชายที่ไม่ให้เกียรติผู้หญิง ขอบเขตของการให้เกียรตินั้นอาจฝังดูคลุมเครือ ซึ่งจริงๆแล้วผู้หญิงต้องการให้ผู้ชาย ปฏิบัติกับพวกเธออย่างเท่าเทียมกัน ผู้ชายที่ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ คุณผู้ชาย ลองนึกดูว่า กี่ครั้งที่คุณพูดว่า "ไม่รู้" หรือ "ตามใจคุณ" เมื่อเธอถามคุณถึงความเห็นเรื่องการวางแผนการเดท ผู้ชายที่พูดว่าจะติดต่อไป แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ หนึ่งในวิธีการจบการเดทของคุณที่ดีที่สุดวิธีหนึ่ง คือ การบอกลา ด้วยคำพูดที่ว่า "คุณรู้สึกดีแค่ไหนกับการพบกัน และได้ออกเดทด้วยกัน" สำคัญคือ คุณผู้ชายไม่ควรแสดงอาการหรือท่าทางว่าคุณจะสานต่อความสัมพันธ์นี้ หากคุณไม่คิดเช่นนั้น เพราะผู้หญิงมักจริงจังกับสิ่งที่คุณพูดออกมา ครั้งหน้า อยากได้เดทดีๆที่ประทับใจสาวๆ ควรหลีกเลี่ยง 5 ข้อนี้นะคะ ^-^