สะกิด (Sakid)

ไม่ใช่เรื่องง่าย.. ที่คุณจะได้หัวใจใครซักคน ไว้ครอบครอง และก็ไม่ใช่เรื่องง่าย.. ที่คุณจะทำให้เค้ามีความสุข ได้ตลอดไป.. แต่ 'ความรักคือคนสองคน' ตราบใดที่คุณและเค้ายังคงรักและ เข้าใจกันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย คุณและเค้าก็จะรักกันตราบนิรันดร์ ที่วันมี.. คงไม่ยากเกินไป ที่คุณจะไขว่คว้าหัวใจของเค้า มาแนบไว้ที่หัวใจของคุณ ในเมื่อ..เค้าคืออีกครึ่งชีวิตที่คุณตามหา อย่าลืมนะคะ กว่าจะมีใครสักคนที่รักเราจริงหาได้ยากค่ะ แต่เมื่อหาได้แล้ว จงดูแลให้ดีที่สุดนะคะ :)

สะกิดเอากลอนปลอบใจ จากเพื่อน มาฝากจ้า ร้องไห้ ออกมา ถ้าเธอท้อ ร้องเข้าไป ร้องให้พอ ที่ง้อเขา วันพรุ่งนี้ น้ำตานั้น มันเตือนเรา ให้ทิ้งความ เจ็บเศร้า ไว้วันวาน เพื่อนคอยอยู่เคียงข้างเราเสมอ อย่าทิ้งเพื่อนนะคะ :)

เพราะฉันรักเธอก่อนใช่มั้ย เธอจึงไม่ต้องใส่ใจอะไรนักหนา ยื่นความหวังให้ ก่อนทวงกลับไปในพริบตา หรือพูดคำว่า รอก่อนนะเดี๋ยวมา แต่เธอก็ไป และเพราะเธอไม่ต้องทำอะไรมาก ฉันต่างหากที่ต้องทนให้ไหว คอยความหวังเล็กๆน้อยๆที่เหมือนเธอจะมีใจ แต่ถึงตีความหมายไป ก็ไม่เคยได้อะไร เมื่อมันไม่มีอยู่จริง ความรัก ที่ไม่ตรงกัน เป็นความรัก ที่เจ็บปวดทรมาณ ยากจะสรรหาถ้อยคำไหน มาแทนที่ได้

นึกว่าเหตุที่ต้องลืมเขาเพราะอะไร พยายามหลีกเลี่ยงการเจอเขาแบบตัวต่อตัว หลีกเลี่ยงไปซ้ำที่เดิมๆ ที่เคยไปกับเขา หากิจกรรมที่ต่างจากเมื่อคบเขา อย่าทำให้ตัวเองว่าง ให้อยู่กับเพื่อนๆ เข้าไว้ ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ เช่นลงเรียนเพิ่ม ไปเรียนทำขนม ไปเรียนร้องเพลง ฯลฯ อย่านั่งมองท้องฟ้าตอนเย็นๆ เพราะมันจะเหงามาก อย่านั่งมองฝนตก เหมือนถ่ายมิวสิกวีดีโอ เพราะจะยิ่งทำให้อยากร้องไห้ อย่าหาเรื่องกินจนอ้วน เพราะมันจะทำให้คุณหมดความมั่นใจไปกว่าเดิม ที่สำคัญที่สุด อย่าคิดมาก พยายามทำตัวให้สดใสร่าเริงเข้าไว้ ^-^

ไม่อยากเล่ามาก ลองอ่านดูกันเองนะคะ ครั้งหนึ่ง มีบ้านหลังหนึ่งมีสามี ภรรยา ลูกชาย และอาม่าแก่ๆคนหนึ่ง อาม่าแก่มากและไม่แข็งแรง มีอาการมือสั่นตลอดเวลา ทำให้ถือของลำบากโดยเฉพาะ เวลาที่อาม่าทานข้าวร่วมกับครอบครัว อาม่าจะถือชามข้าวได้ลำบาก และทำข้าวหกลงบนโต๊ะตลอดเวลา ลูกสะใภ้อาม่ารำคาญกับเรื่องนี้มาก จึงปรึกษากับสามีว่า เวลาอาม่าทานข้าวเขาจะ ทำข้าวหกเกลื่อนโต๊ะ นางทนไม่ได้เพราะมันทำให้รู้สึกกินข้าวไม่ลง สามีก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะเขาไม่สามารถทำให้อาม่าหายมือสั่นได้ อีกไม่กี่วัน ลูกสะใภ้ก็พูดกับสามีเรื่องนี้อีกว่า จะไม่แก้ไขอะไรเลยหรือ นางทนไม่ได้แล้ว หลังจากโต้เถียงกันไปสักพัก สามีก็ยอมตามภรรยา โดยเมื่อถึงเวลาทานข้าว เขาจะจัดให้แม่นั่งแยกโต๊ะต่างหากเพียงคนเดียว และใช้ถ้วยข้าวถูกๆบิ่นๆ เพราะอาม่าทำถ้วยแตกบ่อยๆ เมื่อถึงเวลาทานข้าว อาม่าเศร้าใจมาก เพราะอาม่าก็ไม่มีปัญญาจะแก้ไขอะไรได้ นางนึกถึงอดีต ที่นางเลี้ยงดูลูกชายด้วยความรักเสมอมา นางไม่เคยบ่นต่อความเหนื่อยยาก และเวลาที่ลูกชายเจ็บไข้นางก็ดูแลอย่างดี เวลาลูกชายมีปัญหาก็ ช่วยแก้ไขทุกครั้ง แต่ตอนนี้อาม่ารู้สึกว่าถูกทิ้ง อาม่าเสียใจมาก หลายวันผ่านไป อาม่ายังเศร้าใจ รอยยิ้มเริ่มจางหายไปจากใบหน้าของเขา หลานชายน้อยๆ ของอาม่าซึ่งเฝ้าดูทุกอย่างมาตลอดก็เข้ามาปลอบใจ และบอกคุณย่าว่า เขารู้ว่า คุณย่าเสียใจมากที่พ่อแม่ของเขาทำแบบนี้ แต่หลานชายมีวิธีที่จะให้อาม่า กลับไปทานข้าวรวมกับทุกคนได้ ความหวังเริ่มเกิดขึ้นในหัวใจของหญิงชรา จึงถามหลานชายว่าจะทำอย่างไร หลานก็ตอบว่า เย็นนี้ให้คุณย่าแกล้งทำชามของคุณย่า ตกแตกเหมือนกับไม่ได้ตั้งใจ อาม่าได้ฟังก็แปลกใจ แต่เด็กน้อยยืนยันว่า ให้คุณย่าทำตามที่บอก ที่เหลือปล่อยเป็นหน้าที่ของหลานเอง และแล้วเมื่อได้เวลาอาหารเย็น หญิงชราก็ตัดสินใจลองทำตามที่หลานพูด เพื่อจะดูว่าหลานมีแผนอะไร หญิงชรายกถ้วยข้าวเก่าที่เต็มไปด้วยรอยบิ่นขึ้นแล้ว แกล้งปล่อยลงบนพื้นเหมือนกับหลุดมือ ถ้วยข้าวเก่าๆแตกกระจายยับเยิน ลูกสะใภ้เห็น ถ้วยแตกเสียหายก็ลุกขึ้นเตรียมจะด่าว่าอาม่า แต่ลูกชายตัวน้อยของนางกลับชิงพูดขึ้นมาก่อนว่า "คุณย่า...!! ทำไมทำชามแตกหมดเลยล่ะครับ นี่ผมกะว่าจะเก็บไว้ให้คุณแม่ใช้ตอนแก่นะ แล้วคุณแม่จะเอาชามเก่าๆที่ไหนใช้กันล่ะทีนี้... คุณย่านิใช้ไม่ได้เลยนะครับ" เมื่อลูกสะใภ้ได้ยินลูกชายพูดเช่นนี้ก็หน้าซีดและ ด่าอาม่าไม่ออกอีกต่อไป นางรู้ทันทีว่า  สิ่งที่นางทำจะเป็นตัวอย่าง ให้ลูกชายของนางปฏิบัติต่อนางเมื่อนางแก่ตัวลง นางรู้สึกอับอาย และสำนึกกับการกระทำของตัวเอง ตั้งแต่นั้นมา ทุกคนก็ทานข้าวรวมกันมาตลอด เป็นไงคะ หลานชายตัวน้อยของอาม่า เก่งใช้ได้เลยนะนี่

จะยากจนข้นแค้นแสนสาหัส จะพรากพลัดอยู่แห่งใดไกลสุดแสน จะพิการแสนอนาถสุดขาดแคลน จะแร้นแค้นอยู่หนใดในแผ่นดิน น้ำพระทัยของพระองค์ส่งไปถึง เป็นที่พิ่งที่ลูกไทยใฝ่ถวิล ท่านทรงห่วงปวงประชาเรื่องหากิน ทุกสิ่งสิ้นพ่อหลวงทรงห่วงใย ยามนี้ท่านทรงประชวรลูกป่วนปั่น ทุกวี่วันไทยสลดไม่สดใส อยากให้พ่อหายห่วงด้วยเร็วไว ทุกผองไทยใฝ่จงรักและภักดี ขอให้พ่อมีแต่สุขเกษมสันต์ ทุกคืนวันจงไร้ทุกฃ์มีสุขศรี ปวงประชาขอเดชะพระภูมี ด้วยภักดีขอพระองค์ทรงพระเจริญ วันพ่อปีนี้ อย่าลืม รักและสามัคคี กันนะคะ ^-^

มันจะเป็นอะไร..... ถ้าเป็นความพอใจของเธอ สำหรับฉันน่ะเหรอ ยอม...อยู่ที่เธอตัดสินใจ ฉันรู้ ตัวฉันเองดี ไม่มีอะไรที่เธอต้องการ เธอเองก็มองฉันเป็นแค่ทางผ่าน  คงไม่นาน ฉันคงจะทำใจ"ลืม" ฝืนใจบ้างก็ต้องทน.. คนอย่างฉันมันไม่เหมือนคนอื่น ถึงจะล้มกี่ครั้งฉันจะยืน พรุ่งนี้..หรือมะรืน..ก็จะทน ...ไปเถอะไป...  และไม่ต้องมาปลอบใจไม่ต้องสน เมื่อเธอพอใจ ใครซักคน แล้วเธอจะมาทน อยู่กับคนไม่รักทำไม ถ้าจะถามว่าไม่รักเธอหรือ บอกได้เลยว่าฉันนะ.รักเธอกว่าใคร ก็เพราะรักเธอไง... จึงยอมให้เธอเลือกไปตามใจของเธอ(เอง) ความรัก เป็นเรื่องยาก ที่เราจะเข้าใจมัน แต่เมื่อเราเข้าใจแล้ว เราจะปล่อยวางได้ ^-^

จะมีวิธีไหนที่สามารถลืมเธอได้ ช่วยบอกหน่อยได้ไหมฉันจะทำตามนั้น ช่วยให้ฉันลืมเรื่องราวระหว่างกันและกัน ช่วยให้เป็นเหมือนความฝันเพียงข้ามคืน เมื่อเราตื่นขึ้นมาแล้วมันก็จบ เราไม่ได้คบไม่ได้รักกันจะได้ไหม ขอให้สิ่งที่ผ่านมาเหมือนฝันร้ายที่ผ่านไป ต่อไปนี้ต้องลืมเธอให้ได้ แม้ว่าจะยากสักแค่ไหนก็ตาม บางที เรื่องเราไม่อยากให้เกิด ก็อยากให้มันเป็นเพียงความฝันเท่านั้น จริงๆ