สะกิด (Sakid)

กลอนเหงาซึ้งๆ แต่กินใจ อยากเปลี่ยนกันไหม... เธอมาลองเป็นคนที่ไม่มีใคร... เมื่อความเงียบเหงากินถึงกลางใจ.. การที่มีใครให้รักมันยังดีกว่า.. เธอเคยหรือเปล่า... เมื่อมองบนฟ้าใกล... มีแต่ความว่างเปล่า... ที่เกาะกินหัวใจ.. เหงา..ทั้งๆที่มีผู้คน... เหงาทั้งๆที่คนมากมาย.. เธอว่าฉันยังดีกว่าเธอหรือ.. บางทีการอยู่คนเดียวมันก็เศร้าเหมือนกันเนาะ

เกลียดนักความหลอกลวง เกลียดคำว่าห่วงที่เธอเสแสร้ง เกลียดการกระทำที่เธอแสดง เกลียดความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะตามมา เกลียดที่เธอรักคนอื่น เกลียดที่เธอไม่หวนคืนกลับมาหา เกลียดมากที่สุดคือวันเวลา ที่นำพาเธอและฉันมาพบกัน อารมณ์โกรธ กับอารมณ์เกลียด มักจะมาพร้อมกันเสมอ โดยเฉพาะ กับคำว่า "รัก"

แอบเอาของเขามาให้อ่านกันอีกแล้วนะ แต่ที่หามานี่เพราะๆทั้งนั้นนะ คราวนี้ จะเป็นกลอน แนวๆนี้นะ ลองอ่านบทแรกดูก่อน "เมื่อมีรักรู้ว่ารักนั้นมีค่า เมื่อสิ้นรักรู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่ เมื่อรักเธอรู้ว่าเธออยู่ที่ใจ เมื่อห่างไกลรู้ว่าใจอยู่ที่เธอ" "อยากจะบอกความในใจให้ได้รู้ อยากจะอยู่ใกล้ให้ได้เห็น อยากจะรักอย่างนี้อย่างที่เป็น ไม่ช่อนเร้นความรู้สึกนี้มีให้เธอ" ถ้าชอบก็คลิ๊กอ่านะต่อกันที่นี่นะ

ใบไม้ต่างก้อมีหลากสีสันพร้อมรอวันเติบโตและโรยรา แต่ทุกวันเมื่อใบไม้กระทบแสงแดดก็จะเริ่มเกิดเงาและเห็นสีที่แตกต่างไปจากเดิม เพียงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงที่ไม่นานเท่านั้น ชีวิตคนเราทุกวันนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากสีของใบไม้แต่ละใบที่ย่อมแปรผันไปตามกาลเวลา ฉะนั้นถ้าเรามัวแต่นั่งรอเวลาที่จะทำอะไรบ้างอย่างอยู่แล้วไม่ลงมือทำสีของใบไม้ก้อจะเริ่มเปลี่ยนสี และบางทีอาจโรยราจนบางทีใบจะร่วงหมดต้นก่อน ต้นไม้แห่งความฝันก้อจะสลายไปโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่นานมันก้อจะผลัดใบใหม่ขึ้นมาแทน แล้วฝันอาจผลิดอกออกผลขึ้นมาใหม่แต่คงต้องรอสิ่งเดียวเท่านั้น คือ.......................เวลา ที่ไม่มีใครรู้เลยว่า..................................................เมื่อไร

อยากเป็นสายลม พัดความห่วงใย อยากเป็นต้นไม้ใหญ่ ให้ร่มความคิดถึง อยากเป็นท้องฟ้า ในห้วงความคำนึง อยากเป็นทุกสิ่ง ที่เธอ " คิดถึง " ตลอดเวลา เพราะไหมคะ :)

ชื่อกลอนก็ฟังดูเศร้า เอากลอนอกหักมาฝากกันอีกแล้ว เอาไว้จะพยายามหากลอนที่สมหวังนะ มันหายากเหลือเกินมีแต่คนแต่กลอนอกหักมา กลอนเต็มๆนี้มีอยู่ว่า "เข้าใจนะ...ที่เธอจะไปในวันนี้ ก็รู้ดี...อยู่ด้วยกันไม่ใช่เพราะรัก เธอเพียงแค่อยากมี...บางคน...ใกล้ๆ และค้นหา...ใครสักคน...ตัวจริง อวยพรให้เธอโชคดี...แม้น้ำตาจะท่วมใจ ทำใจ...แต่แรก...ที่รับเธอมา คนสุดท้ายของเธอ...คงไม่ใช่ฉัน ฉันเป็นเพียงแค่...บางคน...ที่เธอเดินผ่านมาเจอ ยืนยันว่าไม่เคยเสียใจ...ที่ได้เป็น "บางคน" แค่ได้รัก...ได้มีเธออยู่ข้างๆ...ชั่วเวลาหนึ่ง เท่านั้นก็คุ้มค่า...สำหรับหัวใจฉัน แค่ได้เป็น...บางคน...ที่รักเธอก็พอ แต่ขอได้ไหม...ก่อนจะไป สัญญากับ...บางคน...คนนี้ที วันไหน...หากไม่มีใคร กลับมาหา...บางคน...คนนี้ได้ไหม รู้เอาไว้นะว่ายังมี...บางคน...รอเธอ พร้อมทั้งหวังลึก-ลึก...ว่า"บางคน" ...จะได้เป็น "ใครคนนั้น" ...ของเธอ " บทกลอนนี้ได้มาจาก   ความรักที่แท้จริงคือการเสียสละ แต่จะมีน้อยคนที่จะเสียสละคนที่รักเพื่อคนอื่น จริงไหม

อยากจะเข้าไปหา อยากบอกเธอว่ากลับมาได้ไหม ในใจลึกๆอยากทำมันลงไป แต่ก็ทำไม่ได้ในเมื่อเธอเป็นคนบอกลา ตลอดเวลาที่เราคบกัน เธอทำให้ชั้นมีความสุขและมีค่า ถึงแม้วันนี้ชั้นจะต้องมีน้ำตา แต่ชั้นก้อจะจำไว้ว่า... เราเคยรักกัน แม้ะเลิกกันแล้ว แต่ก็เป็นเพื่อนกันได้ จริงไหมคะ :)

ขอตั้งสัตย์ปฏิญาณไว้ตรงนี้ ว่าขอใจที่มีจะไม่แปรผัน จะรักเธอคนเดียวชั่วนิรันดร์ เราจะรักกันตลอดไป ไม่อาจรักเธอเท่าฟ้า เพราะไม่รู้ฟ้ากว้างแค่ไหน เอาเป็นว่ารักเธอหมดใจ และไม่เคยรักเคยนอกจากเธอ ใครได้รับกลอนรัก รักบรอง ยิ้มไม่มีหุบแน่ๆ หวานซึ้งกินใจ บอกรักหมดใจ ขนาดนี้ *^-^*