กลอนนี้อ่านแล้วอดที่จะเก็บไว้อ่านคนเดียวไม่ได้ อยากจะให้เพื่อนๆได้อ่าน กลอนบทนี้คนที่แต่งใช้นามแฝงว่า ลูกกวาดสีหม่น
หากคิดรัก อีกสักครั้ง ยังทำได้
ด้วยหัวใจ ซุกซน จนหวั่นไหว
ไม่รู้ดี หรือเปล่า ไม่เข้าใจ
มีรักให้ มากไว้ หลายคนชม
คือน้ำผึ้ง คือน้ำตา คือยาพิษ
คือหยาดน้ำ อมฤทธิ์ ที่เข็ดขม
คลุกเคล้าไป ไม่ท้อแท้ แม้ซานซม
จะเทถม หัวใจ มอบให้..รัก
มีทั้งหวานทั้งเศร้าเคล้าสนุก
บ้างแบกทุกข์มาไกล.....ได้พักผ่อน
บ้างหยอกเอินเขินไขในบัญชร
บ้างหลบร้อนอ่อนล้ามาพึ่งเย็น
เหมือนสะพานเชื่อมใจในโลกฝัน
สื่อถึงกันทุกนามตามที่เห็น
จะจริงจังหรือไม่ใช่ประเด็น
ขอเพียงเป็นเพื่อนนักฝัน.....เท่านั้นพอ.
เป็นไงคะเพราะไหมคะ ถ้าชอบเอาไว้จะหากลอนเพราะๆมาฝากกันอีกนะคะ :)
ลองอ่านดูนะ
ขอสิทธิ์เป็นเพียงคนที่รักพี่
ฝากความคิดถึงห่วงใยผ่านไปเป็นบทกวี
ฝากสายและนทีบอกไปว่ารักพี่จนหมดใจ
ถึงแม้ไม่ได้เป็นคนที่พี่รัก
จะไม่ทึกไม่ทักไม่หวั่นไหว
จะไม่ขอให้พี่มาห่วงใย
ขอแค่ได้รัก รัก รัก เรื่อยไป
จะไม่ขออะไรมากไปกว่านี้เลย
ไม่ได้เป็นแฟน เป็นพี่ชายก็ยังดีเนาะ :)
ขอโทษ... เธอไม่เคยผิดอะไรเลยในเรื่องนี้
เธอดีกับฉันเสมอมา ดูแลฉันตลอดเวลา เป็นห่วงเป็นใยกันเสมอ
แต่วันนี้ที่ฉันต้องมาบอกว่าหมดรัก เพราะยิ่งเธอทำดีด้วย ฉันก็ยิ่งเสัยใจ
ฉันโกรธตัวเองที่ทำไมไม่รักคนดีดีเช่นเธอ เกลียดตัวเองที่ต้องมาบอกว่าไม่รักเธอแล้ว
รู้ดีว่ามันคงทำให้เธอเจ็บ แต่อยากให้รู้ไว้ว่าฉันก็เจ็บไม่แพ้กัน
ทุกสิ่งที่เธอทำให้ฉันล้วนมาจากใจ แต่ฉันอยากบอกเธอว่ามัน...ไม่ใช่ มันไม่ใช่ตัวฉัน...
โปรดอย่ามองฉันด้วยสายตาอย่างนั้น เธอไม่ผิดอะไรเลย ฉันคนนี้ผิดเองที่ไม่รักเธอ
เธอเองก็คงไม่อยากให้ฉันฝืนใจต่อไปอย่างนี้ใช่ไหม ฉันได้แต่หวังว่าเราจะยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้
หวังว่าเธอจะไปพบเจอใครคนใหม่ที่ดีกว่าฉัน คนที่รักเธอเหมือนที่เธอรักเขา
ไม่ใช่ฉันคนนี้... ที่ไม่ได้รักเธอในแบบที่เธอรักฉัน เสียใจ...ฉันบอกได้แค่นี้
ขอโทษ...เป็นอีกคำที่ฉันจะเอ่ย ขอบคุณที่รักกันแต่...ลาก่อน
เถลิงศก..ดิถี..ในปีขาล
จิตเบิกบาน..การค้ารุ่ง..พุ่งจุดหมาย
ให้ก้าวหน้า..ดีเลิศ..เพริศทุกราย
สุขสบาย..ทรัพย์มากมาย..มาก่ายกอง
ถามคนเจ็บ..ว่าคลาย..หายสนิท
ถามคู่คิด..มาเร็วไว..ดั่งใจผอง
มีรถยนต์..คันวาววับ..ขับรับรอง
บุญส่งต้อง..เลื่อนชั้น..ท่านประธาน
ขอพรชัย..ให้เพื่อนพ้อง..และน้องพี่
ตลอดปี..ได้สมหวัง..ดั่งคำฉัน
ประสพสุข..พร้อมครอบครัว..ถ้วนทั่วกัน
ปีใหม่นั้น..จงพิพัฒน์..สวัสดี
ใกล้จะปีใหม่แล้ว หาซื้อขอฝาก ให้คนที่คุณรัก แล้วหรือยังคะ
z
วันที่เก้า มิถุนา มาบรรจบ เป็นวันครบ ฉลอง ครองถวัลย์
ปีสองห้า สี่เก้า มาครบพลัน หกสิบปี พระองค์ท่าน ครองราชย์มา
พระบาทสม เด็จพระ เจ้าอยู่หัว พระเกียรติเกริก กึกก้องทั่ว ทุกทิศา
ภูมิพล อดุลยเดช ปกเกศประชา คุ้มเกล้า เหล่าข้า ประชาไทย
ทรงบำเพ็ญ ทุกพระราช กรณียกิจ ธ ทรงคิด แก้ปัญหา ทั้งน้อยใหญ่
ทรงอุทิศ พระวรกาย ทั้งพระทัย เพื่อแก้ไข ปัญหา ของแผ่นดิน
ธ ทรงมี อัจฉริยภาพ ด้านภาษา ธ ทรงไป พัฒนา ทั่วทุกถิ่น
ธ ทรงเป็น อัคร ศิลปิน ธ เป็นน้ำ ชโลมดิน ทั่วถิ่นไทย
วันนี้จึง เป็นวันประชา มหาปิติ ดั่งวันวิ วัฒน มหาสมัย
พระบารมี ปกเกล้า ชาวไทย ข้าบาทขอ ถวายชัย ให้สราญ
โปรดอย่าคิดว่าไม่มีคนเข้าใจ รู้ได้ไงว่าตัวฉันนั้นไม่สน
คนคนนี้จะอยู่และยอมทน เคียงข้างคนอย่างเธอตลอดไป...
อยากให้เธอคนนี้รู้เอาไว้ แม้ห่างไกลสักเพียงใดยังห่วงหา
ยังคอยเฝ้าคอยดูทุกเวลา และจะมาหาเธอเมื่อต้องการ...
เมื่อเราคิดว่าเราไม่มีใคร บางที อาจจะมีคนที่เรามองข้าม แอบเฝ้ามองเราอยู่เงียบๆ ^-^
ขอโทษนะ ขอโทษ อีกพันครั้ง
ฉันรู้ฉัน ทำตัวแย่ และ ชอบหึง
ฉันรู้ฉัน ไม่ควรทำ หน้าบึ้งตึง
จะไม่หึง หน้าไม่บึ้ง ฉันสัญญา
ทำอะไรผิด ถ้าเรารู้ตัวว่าเราผิด แค่เอ่ยคำสั้นๆว่า "ขอโทษ" ไม่ยากเกินไปหรอกค่ะ ^-^
กลอนนี้มอบสำหรับ คนอยากร้องไห้
กับเหตุการณ์เลวร้ายหลายร้อยเรื่อง
ทำให้ใจขุ่นเคืองและอ่อนล้า
ไม่ได้อยากให้มันไหลหลอกน้ำตา
แต่มันมากเกินกว่าจะอดทน
ฉันก็เป็นแค่คนหนึ่งเท่านั้น
เธอจะเห็นใครสำคัญฉันไม่สน
แต่อย่าสร้างความวุ่นวายมากมายจน
ฉันหมดแรงอดทนในตัวเธอ
เพียงเท่านี้ก็เหนื่อยมากพอแล้ว
น้ำตารินล้นแก้วสม่ำเสมอ
ไม่สงสารเหรอคนที่มันรักเธอ
สิ่งตอบแทนที่มันเจอคือน้ำตา
ใครที่อยากร้องไห้ อย่ากลั้นไว้เลยค่ะ ปล่อยมันไหลออกมา แล้วจะสบายใจขึ้น :)
