ควรหันห้องครัวไปอยู่ทางด้านที่มีแสงแดดส่องถึง เพื่อช่วยคลายความอับชื้นและเชื้อรา รวมไปถึงการติดเครื่องดูดควันในการปรุงอาหาร
เคาน์เตอร์และอ่างล้างจาน ควรเป็นวัสดุผิวเรียบที่ไม่ดูดซับเศษอาหารหรือ เชื้อโรค อาจบุด้วยกระเบื้องเซรามิกที่ทำความสะอาดง่าย
หมั่นล้างและผึ่งอุปกรณ์เครื่องใช้ในครัวให้สะอาดและปลอดเชื้อ
เลือกตู้เย็นขนาดพอเหมาะกับจำนวนสมาชิกในบ้าน
อุปกรณ์ช่วยดูดสารพิษในครัวเรือนแบบง่ายและราคาไม่แพงคือ ต้นไม้ ซึ่งสามารถกลายเป็นเครื่องฟอกอากาศแบบธรรมชาติได้ดี แถมยังดูสวยงามและสบายตาด้วย
ห้องครัวเป็นห้องที่ใช่บ่อย อย่าลืมดูแลรักษาด้วยนะคะ :)
น้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์ที่ดีต้องได้มาจากมะพร้าวที่แก่คาต้น และหล่นลงมาที่พื้น หมายความว่าเนื้อในแห้งสนิท ไม่มีน้ำมะพร้าวหลงเหลืออยู่ เนื้อมะพร้าวแห้ง 1 ผล สามารถสกัดน้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์ออกมาได้เพียง 20-30 % เท่านั้น
วิธีทำ
นำน้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์หมักผมรวมถึงหนังศีรษะประมาณ 15 นาทีก่อนล้างออกด้วยแชมพูสูตรอ่อนๆ
จากนำน้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์นี้มาลูบไล้เส้นผมหลังสระอีกครั้งหนึ่ง จะช่วยบำรุงเส้นผมให้ดกดำ เงางาม ไม่แตกปลาย
สำหรับคนที่มีผมแห้งเสียมากๆ เมื่อใช้น้ำมันมะพร้าวหมักและบำรุงเส้นผมไปสักระยะหนึ่ง จะสังเกตเห็นได้ว่าเส้นผมที่เคยจัดทรงยากนั้น หวีได้ง่ายขึ้นและเส้นผมไม่พันกัน
ใครที่มีปัญหาเรื่องสุขภาพผมอยู่เสมอ ลองใช้เคล็ดลับ ที่สะกิดเก็บมาฝากนี้ ดูนะคะ ^-^
นิยามความรัก "รัก ประกอบด้วย ร.เรือ กับ ก.ไก่…"
ร.เรือ คือ รอคอย ส่วน ก.ไก่ คือ กันและกัน ... "รอคอย"... คำ ๆ นี้คือบทพิสูจน์ชั้นยอด ความรักเป็นเรื่องของหัวใจ ไม่ใช่ความรู้สึกแรกของการสบตาแล้ว ปิ๊ง ใช้ความแน่ใจรักกัน ย่อมดีกว่าใช้ความอ่อนไหวรักกัน อย่ารีบร้อน อย่ารีบรัก เพราะถ้าคนนี้คือคนที่ใช่ ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องรอคอยได้ รอยคอยที่จะเรียนรู้นิสัยใจคอของอีกคนก่อน ทำความรู้จักก่อนรัก อย่ารักแล้วค่อยรู้จักกัน ไม่เช่นนั้น ปัญหาร้อยแปดจะตามมา
ส่วนคำว่า "กันและกัน" ควรจะเป็นคำที่นำมาใช้ หลังจากที่รักกันแล้ว ใครบางคนบอกไว้ "ข้อดีของการไม่มีความรักก็คืออิสระ" แต่ความรัก ก็ไม่ได้ทำให้อิสระของชีวิตหายไป คำว่า "ฉัน" หรือ "เธอ" มันโดดเดี่ยว แต่เมื่อรวม "ฉัน" กับ "เธอ" เป็น "เราสองคน" เป็น "กันและกัน" มันอบอุ่นดี และก็เพราะกว่าด้วย
รักที่ประกอบทั้งรอคอยและกันและกัน จะให้ผลลัพธ์ที่เป็นบวกเสมอ
เวลา ความรัก การให้อภัย มันเกี่ยวกันไหมนี่ มีบทความหรือเรื่องราวที่อยากให้อ่าน
เป็นเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีคนที่รักอยู่กับตัว แต่ไม่สามารถรักเค้าได้ เพราะมีผู้ชายอีกคนหนึ่งมาชอบเธอ ขู่เข็ญให้เธอรับรักเขา ถ้าไม่รัก เขาจะทำร้ายคนที่เธอรัก เธอจึงตัดสินใจเลิกคบกับคนที่เธอรัก มาคบกับเขาแทนเพราะต้องการปกป้องคนที่เธอรัก ซึ่งวันนั้นทั้งคู่เจ็บปวดที่ต้องเลิกกัน แต่สุดท้ายเขาทั้งสองได้กลับมารักกันอีกครั้ง
ด้วยเหตุผลอะไร ลองอ่านเรื่องนี้ดูนะคะ คลิ๊กที่นี่เลยค่ะ :)
ยังคงมองหาผู้หญิงที่ใช่ : ไม่มีทีท่าว่าจะขอคุณแต่งงาน เพราะเหตุผลที่ว่า "คุณยังไม่ใช่!! สำหรับผม" เพราะส่วนใหญ่ผู้ชายมักจะเลือกมากกว่าผู้หญิง
ยังสนุกกับงาน : เหตุผลข้อนี้เป็นเหตุผลใหญ่ของผู้ชายหลายๆ คน ที่ยังอยากใช้ชีวิตทำงานอย่างเต็มที่ เพราะการงานที่สร้างทั้งรายได้และฐานะย่อมทำให้หนุ่มๆ ไม่ยอมสละทิ้ง
ยังรักชีวิตอิสระ : เพราะช่วงชีวิตสุดพิเศษที่อยากไปไหนก็ไปได้ อยากทำอะไรหรือกินอะไร เล่นสนุกและปาร์ตี้กับเพื่อนจนดึกดื่นแค่ไหนก็ไม่มีใครมาคอยถ่วงคอยห้าม
ยังรักสนุกกับการหว่านเสน่ห์ไปเรื่อยๆ : เรื่อง อะไรที่หนุ่มๆ จะอยากผูกสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับผู้หญิงเพียงคนเดียว หากเขายังไม่พร้อมที่จะมีแม่ของลูก
ยังอยากเก็บเงิน : (เป็นของตัวเอง) แน่นอน!!! คำว่าแต่งงาน หมายความว่า เขาต้องนำเงินเก็บหรือเงินส่วนตัวมาผลาญให้กับค่าแหวนเพชรแต่งงานเม็ดเป้ง ดอกไม้ช่อโต หรือของขวัญเลอค่าในวันพิเศษต่างๆ เมื่อยังไม่พร้อมเรื่องเงินเขาก็คงยังไม่พร้อมเรื่องคุณเช่นเดียวกัน
ยังอยากมีชีวิตแบบสันติ : อยากมีชีวิตสงบเงียบ แทนที่จะมีศรีภรรยามาคอยกวนใจ เพราะหากยังคงสถานะเป็นแฟน แล้วเขาเห็นคุณเปลี่ยนบทเป็นแม่เมื่อไหร่ เขาก็ยังสลัดคุณได้เมื่อนั้น
ยังอยากเล่นของเล่นชิ้นโปรด : ไม่ ว่าจะเป็นรถแข่ง หุ่นยนต์กันดั้ม หรือเกมเพลย์สเตชั่น เขาก็ยังอยากเล่นและเก็บเอาไว้ดูยามคิดถึงความหลัง และเมื่อมีคุณมาอยู่ข้างกายเมื่อไหร่ เงินที่ต้องสูญไปกับเครื่องเล่นเหล่านั้น จะกลายเป็นกระเป๋าและรองเท้าแบรนด์ดังในทันที
ยังรักชีวิตโสด : ใคร จะรู้ว่าการอยู่เป็นโสด ซึ่งอิสระ แถมยังมีโอกาสใหม่ๆ เข้ามา โดยไม่ต้องมีคนมาคอยให้ห่วง คอนพ่วง จะเป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขที่สุดของผู้ชาย
แฟนใครที่ยังเป็นแบบนี้ เตรียมตัวเตรียมใจรอ ไว้ได้เลยค่ะ ถ้าคุณรอได้ จนวันที่เขาพร้อม นั่นแหละ เขาก็จะขอคุณแต่งงานเอง ถ้าคุณรอไม่ได้ ก็เตรียมตัว หาคนใหม่ ได้เลยค่ะ ^-^
เครื่องปรุง - ส่วนผสม
แป้งเกี๊ยวซ่า, เนื้อไก่สับ 3 ขีด, กะหล่ำปลีซอยละเอียด 1 ขีด, แครอทซอยละเอียด 1 ขีด
ซีอิ๊วขาว 1 ช้อนชา, เหล้าจีนเล็กน้อย, น้ำมันงา 1 ช้อนชา, ต้นหอมซอย 2 ช้อนโต๊ะ, ขิงขูด 1/2 ช้อนชา, น้ำตาลทราย 1/2 ช้อนชา, ซอสเปรี้ยว(จิ๊กโฉ่)
วิธีทำ
นำเนื้อไก่สับ กะหล่ำปลีซอยละเอียด แครอทซอยละเอียด ต้นหอมซอย ขิงขูด ซีอิ๊วขาว เหล้าจีน น้ำมันงา น้ำตาลทราย มาคลุกเคล้าให้เข้ากัน จากนั้นตักส่วนผสมที่เข้ากันแล้ววางลงบนแป้งเกี๊ยวซ่า ใช้นำแตะที่ปลายด้านหนึ่งของแป้ง พับครึ่ง และจับจีบปิดให้สนิท ห่อจนไว้หมด
ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันเล็กน้อย นำเกี๊ยวซ่าลงไปทอดด้วยไฟแรง ให้ด้านหนึ่งเป็นสีน้ำตาล จากนั้นหรี่ไฟ เติมน้ำลงในกระทะประมาณ 1/4 ถ้วย นึ่งแป้งไว้ประมาณ 3-4 นาที โดยใช้ไฟอ่อนๆ
ตักเกี๊ยวซ่าขึ้นใส่จาน ทานคู่กับซอสเปรี้ยว หรือจิ๊กโฉ่
วันนี้เอาสูตร เกี๊ยวทอดมาฝาก
เครื่องปรุง
แผ่นเกี้ยว
เนื้อหมูบดละเอียด
พริกไทย
น้ำมันพืช
เกลือ
กระเทียม
รากผักชี
ผักชี
ซีอิ้วขาว
น้ำตาล
วิธีทำ
ตำรากผักชี กระเทียม พริกไทย เข้าด้วยกัน นำมาผสมกับเนื้อไก่บดละเอียด ปรุงรสด้วยซีอิ้วขาว ส่วนผสมนี้ทำเป็นไส้เกี๊ยว
นำแป้งเกี๊ยวมาแผ่ ตักไส้เกี๊ยวใส่ตรงกลางแผ่น พับครึ่งตามเฉียง ห่อเป็นรูปคล้ายเรือสำเภาจีน
ห่อเกี๊ยวจนหมด ผึ่งไว้สักพัก
นำลงทอดในน้ำมัน ไฟปานกลาง เพื่อให้ไส้เกี๊ยวสุกพอดี ตักขึ้นซับน้ำมัน เรียงใส่จาน
เสริฟ
ลองทำดูนะคะ วิธีทำไม่ยากเลยค่ะ
หนุ่มบ้านนอกยากจนคนหนึ่ง เสี่ยงโชคเข้ามาหางานทำในกรุงเทพทั้งที่มิได้มีความรู้อะไรเลย เนื่องจากได้ทราบข่าวที่เพื่อนเล่าให้ฟังว่ามีโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ กำลังรับสมัครนักการภารโรง ไม่จำกัดวุฒิการศึกษา จึงนั่งรถมากรุงเทพ และเดินกางแผนที่ (ที่เพื่อนเขียนให้) สุ่มถามชาวบ้านถึงที่ตั้งของโรงเรียนนั้น ซึ่งกว่าจะเจอก็เหงื่อตกไปหลายปี๊บทีเดียวแหละ
เมื่อเข้าไปแจ้งความจำนงที่แผนกธุรการ จึงมีเจ้าหน้าที่มาเรียกให้นั่งและยื่นใบสมัครมาให้กรอกข้อความ นายหนุ่มนั้นก็ยิ้มแหย ๆยกมือไหว้แล้วบอกอ่อย ๆ กับเจ้าหน้าที่ว่า
"...ขอโทษครับพี่ ผม...คือว่า.. ผม...อ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้ครับ..."
เจ้าหน้าที่ ที่นั่งรับสมัครอยู่นั้น ชักสีหน้าทันที
"...อะไรกัน คิดจะมาสมัครงานที่โรงเรียน ถึงจะตำแหน่งแค่ นักการภารโรง ถึงจะไม่ได้ใช้วุฒิการศึกษา แต่อย่างน้อยก็น่าจะ อ่านออก เขียนได้ บ้างแหละ"
หนุ่มบ้านนอกหน้าซีด ยกมือไหว้เจ้าหน้าที่ประหลก ๆ
"...ผมไม่รู้หนังสือจริง ๆ ครับ แต่ช่วยรับผมไว้หน่อยเถิดครับพี่ ให้ผมแบกหามกวาดถูอะไรก็ได้ทุกอย่างครับ"
"งั้นก็คงจะไม่ได้หรอก. .."
เจ้าหน้าที่เก็บใบสมัคร กับปากกาที่วางไว้ให้ คืนที่อย่างไม่มีเยื่อใย
"...เรามาสมัครงานกับโรงเรียนนะ อย่างน้อยก็ต้องมีพื้นรู้หนังสือบ้างสิ ถ้าไม่รู้อะไรเลยอย่างนี้ ก็เสียใจด้วยนะกลับไปเถอะ"
หนุ่มบ้านนอกก็ได้แต่เดินออกจากโรงเรียน ที่ตั้งความหวังว่าจะได้งานทำนั้นอย่างเงื่องหงอย และเมื่อไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้ในกรุงเทพ ก็จึงต้องจำใจ กำเงินจำนวนสุดท้าย นั่งรถ ซมซานกลับบ้าน อย่างนกปีกหัก
..…
แต่เมื่อกลับถึงบ้าน จึงนึกขึ้นได้ว่า ตนเองนั้นเพิ่งได้รับมรดก เป็นที่ดินสวนรกร้างเท่าแมวดิ้นตาย มาจากพ่อผู้ล่วงลับไปแล้ว ด้วยความเจ็บใจ จึงเกิดเป็นแรงมานะ ให้จับจอบเสียม หักร้างถางพง ที่ดินสวนเก่าที่รกร้างนั้น ค่อย ๆ พลิกฟื้นลงร่องผลไม้ไปทีละเล็กละน้อย อย่างฮึดสู้ชะตาชีวิต ด้วยความอดทน
…
อาจเป็นบุญในปางบรรพ์ ของพ่อหนุ่มคนนี้ก็ได้ ที่ปรากฎว่า หลายปีต่อมา สวนผลไม้ที่ลงแรงไว้นั้น ออกผลอย่างงดงามและสร้างผลกำไรมากทบทวีขึ้นทุกปี กระทั่งสามารถเก็บเงินซื้อที่ดินในแปลงข้างเคียง ขยายอาณาเขตสวนของตนเอง จนกว้างขึ้น และกว้างขึ้น
. . .
หลายสิบปีต่อมา จากความขยันขันแข็ง มานะอดทนและประสบการณ์ที่เพิ่มพูน บัดนี้หนุ่มบ้านนอกคนนั้น ก็กลายเป็นชายชราที่คนทั้งเมืองรู้จักในนามของ พ่อเลี้ยงสวนผลไม้ที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดและภูมิภาคนั้น
…
อยู่มาปีหนึ่ง เมื่อเก็บเกี่ยวผลไม้มากมายมหาศาล พ่อเลี้ยงชราก็หอบเงินเป็นฟ่อน นั่งรถเข้ามาในตัวอำเภอ เพื่อขอเปิดบัญชีกับธนาคารเป็นครั้งแรก เมื่อแจ้งนาม และความจำนงกับธนาคารแล้ว พนักงานถึงกับตื่นเต้นกันยกใหญ่ ผู้จัดการสาขาถึงกับเดินมาต้อนรับด้วยตัวเองเลยทีเดียว เมื่อพนมมือไหว้ลูกค้าใหญ่ รายใหม่ อย่างนอบน้อมแล้ว
ผู้จัดการก็แตะข้อศอก ยื่นใบเปิดบัญชีพร้อมปากกาปลอกทอง ให้กับพ่อเลี้ยงชราอย่างพินอบพิเทา "ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ ทางเรารู้สึกเป็นเกียรติเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้มีโอกาสบริการพ่อเลี้ยงในครั้งนี้รบกวนกรอกใบเปิดบัญชีด้วยครับ"
พ่อเลี้ยงชราส่ายหน้าช้าๆ ยื่นปากกาปลอกทองคืนให้กับผู้จัดการ พร้อมกับยิ้มให้ พลางกล่าวเนิบๆ
"พ่อหนุ่มช่วยกรอกรายการให้ลุงทีเถิด ลุงอ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้หรอก..."
ผู้จัดการรับปากกาคืนมาโดยอัตโนมัติแบบงงสุดขีด พลางค่อยๆอ้อมแอ้มถามลูกค้ารายใหญ่ (มาก ) อย่างเกรงใจสุดๆ
"... เอ่อ...ผมไม่เคยทราบมาก่อนเลยครับ ...เอ่อ...ขออนุญาตเรียนถามพ่อเลี้ยงด้วยความเคารพนิดหนึ่งเถิด ครับ คือ...พวกเราในจังหวัดนี้ก็ทราบกันดีอยู่ถึงชื่อเสียงของพ่อเลี้ยง ในกิจการสวนผลไม้ที่ใหญ่โตและเจริญก้าวหน้าที่สุดในภูมิภาคนี้ แต่..."
ผู้จัดการ ชะงัก ด้วยความเกรงใจ และในที่สุดก็หลุดปากถามออกมา
"...แต่ พ่อเลี้ยงอ่านหนังสือไม่ออก และเขียนหนังสือไม่ได้ หรือครับ..."
"...พ่อหนุ่ม"
พ่อเลี้ยงชรายิ้มให้ผู้จัดการสาขาของธนาคารอย่างใจดี
"...ถ้าลุงอ่านหนังสือออก และเขียนหนังสือได้น่ะนะ..."
ชายชราถอนหายใจยาว ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ผู้จัดการถึงกับอึ้งไปนานเลยว่า
"...ป่านนี้ ลุงก็คงได้เป็นภารโรงไปแล้วแหละ..."
ไม่ว่าเราจะเรียนเก่ง เรียนอ่อน หรือเรียนไม่ได้ ของให้เราเป็็นคนดี มีความมานะอดทน สักวัน เราก็อาจจะได้เป็น เหมือนพ่อเลี้ยง สวนผลไม้นี้ก็เป็นได้นะคะ
